Nasıl bir sevmemezliktir ki, temizlik yapmamak için türlü işler çıkarıyorum. Mutfaktan başlayıp, bulaşıkları makineyi atıp, genel süpürme, silme, düzenleme hatta mümkünse dolap düzenlemeye geçmem gerekirken, kendimi bir anda mis kokulu, mayalı, mini pizzacıklar pişirirken buluyorum, daha sonra da blog yazarken pes!! Öyle böyle değil, ev ev olmaktan çıkmak üzere. Ama ben ne yazık ki temizlik yapmak için yaratılmamışım, o kadar zorlamama, motive etmek için kendime methiyeler düzmeme, severmiş gibi yapıp, kendimi kandırmaya çalışmama rağmen asla sevemedim, sevemeyeceğim, doğama aykırı.
Tek istediğim okumak okumak, aç beynimi, zihnimi, ruhumu (doyurmak mümkün olmasa da) beslemek. Çok zamandır sadece yeni bir şeyler öğrenmek bana heyecan ve keyif veriyor. Sadece öğrenmeye istekliyim.
Neyse, tek tesellim çocuklarım okuldan geldiğinde belki temiz ve düzenli değil ama misler gibi pastahane kokan evlerinde anneleri tarafından güleryüzle, sevgiyle karşılanacaklar inşallah.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder